Warning: Creating default object from empty value in /home1/julia/public_html/horror-films.nl/wp-content/plugins/bbpress/bbp-includes/bbp-core-compatibility.php on line 84
Horror Film Geschiedenis
Login
 
RSS Feed

Horror Film Geschiedenis

Horror Film Geschiedenis

Als we gaan kijken naar de film geschiedenis van de genre horror, zien we een aantal iconen de revue passeren.

Geschiedenis met horror iconen

Een koning onder de horror films is Boris Karloff. Boris Karloff, die eigenlijk William Henry Pratt heeft, is van Britse komaf en overleed in 1969 op 81-jarige leeftijd. In een loopbaan van een halve eeuw maakte hij onder meer 150 films. Daarvan kunnen er ruim 50 zonder meer gerankschikt worden onder de categorie griezel en horror films.

Al jaren acteerde Boris Karloff in films, voordat hij in 1931, als hij de veertig jaar gepasseerd is, het keerpunt in zijn carrière plaatstvindt. In dat jaar speelde hij de titelrol in de Universal-film Frankenstein, naar een gotische gruwelverhaal van Mary Wollstonecraft-Shelly uit 1818. De bleke exentrieke Henry Frankenstein knutselt daarin met van begraafplaatsen afkostige lichaamsdelen een mens-monster in elkaar, dat in zijn lelijkheid eerder meelijkwekkend dan afschuwwekkend is. Boris Karloff maakte het naamloze wezen wereldberoemd.

In 1932 voegt Universal aan het monster van de heer Frankenstein gauw The Mummy toe. Opnieuw had Boris Karloff de hoofdrol. De regie is in handen van de uit Duitland afkomstige cameraman Karl Freund. Deze specialiseerde zich in Europa in zwaarmoedige horrorfilms (griezelfilms) en fotografeerde voor eveneens bekende regisseurs. Op de ontwikkeling en vormgeving van het Amerikaanse horror-genre heeft Karl Freund zijn stempel gedrukt.

Horror films, althans het type films als Das Kabinett des Dr. Calgari (1919), Nosferatu (1922) en Dr. Mabuse, der Spieler (1922), zijn aan het begin van de jaren dertig in Amerika als genre onbekend. In 1909 maakte weliswaar de Edison Company in de Verenigde Staten een korte film met het Monster van Frankenstein (gespeeld door Charles Ogle), maar dit type horror-film en genoemde duistere Duitse rolprenten vol occultisme, spiritisme, levende ‘doden’ en andere nachtmerries zijn toch een onontgonnen gebied. Unversal International springt, zoals dat thans heet, met bravoure in het gat in de markt. Make-up artiest Jack Pierce (overleden in 1969) is de ontwerper-aanbrenger van de bekende, griezelig bedoelde kop van het Monster van Frankenstein. Universal verwerft het alleenrecht op Jack Pierce’s schepping door er copyright op te laten gelden en dat ook wettelijk vast te leggen. Juridisch is Universal voortaan eigenaar van Het Monster, en geen enkel studio kan nog met een Frankenstein-film komen. Voor het grote publiek is het Universalmonster (Boris Kraloffs) het enige echte Monster van Frankenstein.

Beroemd geworden via het horror-genre zijn tevens vader en zoon Lon Chaney (senior 1883-1930, junior 1906-1973). Lon Chaney sr. was een ware vermommingskunstenaar en werd derhalve genoemd ‘de man met de duizend gedaanten’. In de jaren twintig maakten Amerikaanse bioscoopbezoekers de grap: ‘Pas op, trap niet op die spin, het kan Lon Chaney wel wezen!’ Lon Chaney jr. ging in 1932 acteren in de stijl van zijn vader. Veel serieuze karakterrollen vervulde Chaney jr., terwijl hij het publiek de stuipen op het lijf joeg met lugubere creaturen in horror films als The Wolf Man (1941), The Ghost of Frankenstein (1942), Frankenstein Meets the Wolf Man (1943), Son of Dracula (1943) en House of Frankenstein (1945).

Met een macaber gevoel voor humor liet Universal de horror film Dracula in première gaan op Valentijnsdag in 1931 onder de slogan ‘De indrukwekkendste liefdesgeschiedenis die u ooit aanschouwde’. Angst voor de dood en het gevoel als individu verloren te gaan in de samenleving zouden een gunstig klimaat scheppen voor films met zombies, vampieren, monsters, wandelende slijmklodders, mutanten en andere gedrochten uit de marge van mythen, sagen, heksenrituelen en slechte science-fiction.

Graaf Dracula uit Transsylvanië, een op mensenbloed levende, het zonlicht mijdende engerd, kwam voor het eerst tot leven op het witte doek in de figuur van graaf Orlok, uitgebeeld door de zielig kijkende Max Schreck in W.F. Murnau’s inmiddels klassieke film Nosferatu (1923). Bela Lugosi (1882-1956), een Hongaars acteur met een typisch accent en een even merkwaardig stemgeluid, speelde vampier Dracula als eerste in de Amerikaanse versie. Tegenwoordig kunnen we Dracula niet meer wegdenken in de horror-scene en is Dracula net als Frankenstein een echt horror icoon geworden.